آنچه در این مقاله میخوانید
4 مورد بسیار مهم درباره اهمیت نقش پدر در پروش فرزندان
با مروری به تاریخ و ادبیات ایران کهن چه در سالهای دور و چه نزدیک نقش پدر و اهمیت آن در زندگی ایرانیان مشهود است. از اسطورهی رستم و اسفندیار در هزار سال پیش گرفته تا سیستم پدرسالارانهی سالهای نه چندان دور خانوادههای ایرانی؛ بر نقش پدر در جامعهی ایرانی صحه میگذارند. به نظر میرسد نقش پدر و حضور مستقیم او در خانواده یکی از ارزشهای خانوادههای ایرانی است که در سالهای اخیر و با هستهای شدن خانوادهها و سپس پررنگتر شدن نقش اقتصادی و تربیتی مادر نادیده گرفته شده است.
به نظر میرسد در اکثر خانوادههای جامعهی امروز ما پدران تنها به نقش درآمدزایی و حل مشکلات اقتصادی میپردازند و امور مربوط به فرزندان را به مادر واگذار میکنند؛ در حالیکه حضور آنها در بهزیستی روانشناختی و علیالخصوص میزان رضایت از زندگی موثر است. اما جدا از تفاوتهای فرهنگی در جوامع فردگرا و جمعگرا؛ رابطهی والدین با نوجوان مهمترین عامل تعیین کنندهی سطح رضایت از زندگی در این گروه سنی است.
والدینی که گرم و پذیرا و در عین حال قاطع هستند و سبک ارتباطی مثبتی را پیش رو میگیرند فرزندانی با رضایت از زندگی بالاتر دارند. شواهد نشان میدهد این مساله در همهی فرهنگها و به صورت جهانشمول دیده میشود. از این رو برنامههای آموزش والدین میتواند به طور غیرمستقیم با آموزش ارتباط صحیح به والدین، به ارتقای بهزیستی روانشناختی در نوجوانان منتهی شود.
1-وجود پدر در بزرگ شدن فرزندان و رشد اعتماد بنفس و عواطف آنها
متاسفانه جامعه امروز به علت مشقتهای بسیاری که برای خانوادهها به بار آورده و موجب شده است بسیاری از پدرها برای مهیا کردن نیازهای اعضای خانواده زمان زیادی را خارج از خانه مشغول کار باشند، برخی از پدرها نیز به علت نوع شغلی که دارند نمیتوانند زمان زیاد و با کیفیتی را با فرزند خود داشته باشند و این فاصله و غیبت پدر میتواند آسیبهای هیجانی جدی به فرزندان آنها وارد کند که گروه ترنج در تلاش است با طراحی اپلیکیشن و کمک گرفتن از قدرت و نفوذ فنآوری بر این مشکل فائق آید تا پدر و فرزند بتوانند رابطهای با کیفیت و سالم را حتی از راه دور و به مدد استفاده از فضای مجازی و فناوری تجربه کنند.
به نظر میرسد در اکثر خانوادههای جامعهی امروز ما پدران تنها به نقش درآمدزایی و حل مشکلات اقتصادی میپردازند و امور مربوط به فرزندان را به مادر واگذار میکنند؛ در حالیکه حضور آنها در بهزیستی روانشناختی و علیالخصوص میزان رضایت از زندگی موثر است. با توجه به مشکلات و پیچیدگیهای سالهای اخیر در ایران، این مساله میتواند به شکاف قدرت و عاطفه در خانوادهها منجر شده باشد. در نتیجه با کمرنگ شدن حضور و قدرت پدر، فرزندان احساس خلاء و نقصان کرده و احساسات و هیجانهای منفی را تجربه میکنند. کاهش بهزیستی و رضایت از زندگی نیز میتواند به عنوان یکی از این احساسات و هیجانهای منفی در نظر گرفته شود. در نتیجه نوجوانان ایرانی که حضور پیوسته و مثبت پدر به عنوان یک وزنهی نظارتی و عاطفی را تجربه میکنند؛ رضایت از زندگی بیشتر و در ادامه آسیب روانشناختی کمتری را تجربه میکنند. بدون شک مسائل اقتصادی و اجتماعی این روزهای جامعهی ایران، نقش غیرقابل انکاری در ایجاد این الگو در خانوادهها دارد.
2-مسئولیت پذیری و آموزش مهارت
مرور ادبیات پژوهشی نشاندهندهی اهمیت حضور و نقش پدر در سلامت جسمانی، تحول شناختی و کارکردهای اجتماعی فرزندان است. اگرچه در این زمینه با خلاء عظیم تحقیقاتی مواجه هستیم اما میتوان گفت رابطهی بین پدر و فرزند، پیوند و دلبستگی منحصر به فردی است، رابطهای که میتواند نقش مردانه را برای نوجوان شکل دهد، نظارت و نظم را ایجاد نماید و در بهزیستی جسمی و مالی نوجوان موثر باشد.
3-تعامل مثبت
پژوهشگران بسیاری بر این نظرند که رضایت از زندگی در نوجوانان به طور مستقل تحت تاثیر حضور، نقش و میزان درگیری پدر قرار دارد . بدین معنا که هم در دختران و هم در پسران احساس نزدیکی به پدر نقش مثبت و معناداری در میزان رضایت از زندگی در نوجوانی دارد.
حضور پیوسته و مثبت پدر در خانه، حل تضادها با نوجوان به شیوهی منطقی، استفاده از تن صدا و کلمات متناسب توسط پدر، اختصاص زمان و هزینه و دادن آزادی انتخاب به نوجوان مهمترین خصوصیات پدرانی بود که فرزندان با رضایت از زندگی بالا داشتند. شک بر نقش تعیین کنندهی پدر در رضایت از زندگی فرزندان تاکید نموده است. او معتقد است ارتباط با پدر میتواند عامل قدرتمندی در تغییر رضایت از زندگی تلقی شود. در حالیکه عدم حضور پدر نتایج منفی مانند سلامت ضعیفتر جسم و روان، مشکلات رفتاری، سطح تحصیلی پایینتر به بار میآورد.
رونر میگوید: درست است که این احساسات درباره پدر و مادر وجود دارد اما در مواردی نقش پدر حتی مهمتر از نقش مادر است. مشکلات رفتاری، افسردگی، احساس مورد سوءاستفاده قرار گرفتن و عدم تطابق با محیط بیشتر با رفتار پدر مرتبط است تا مادر. در عین حال عشق پدران به فرزند در مواقعی نسبت به عشق مادر به آنان قدرتمندتر عمل میکند. اینکه کودکان بدانند از طرف پدرشان پذیرفته شدهاند و او آنها را دوست دارد در اینکه در آینده انسانهای خوشحالتری باشند نقش بسیار مهمتری ایفا میکند. احساس عشق و علاقه از طرف مادر هم مهم است اما به نظر میرسد مهارتهای اجتماعی با احساسات نسبت به پدر همخوانی بیشتری دارند.
واکر میگوید: لازم نیست حتماً با کودکانتان زمان زیادی را بگذرانید. شاید بازی کردن در حیاط منزل یا فیلم دیدن با فرزندانتان بتواند همان تأثیر لازم را بر آنان بگذارد. آنها باید احساس کنند که شما در کنارشان حضور دارید و مراقب آنها هستید.

4-نظریهی والدگری پدر
زندگی کودکان تحت تاثیر پدرانی که از نظر عاطفی حضور دارند و برای فرزندان خود ارزش قائل میشوند و در ناراحتیها و نگرانیها می توانند فرزندانشان را آرام کنند بسیار بهتر میشود اما در عوض پدرانی که خشونت میورزند، عیبجو هستند، فرزند خود را تحقیر میکنند یا از نظر عاطفی سرد هستند میتوانند به شدت به فرزند خود آسیب برسانند. در یک تحقیق، پژوهشگران متوجه شدند پدرانی که فرزندان خود را تحقیر میکنند باعث میشوند فرزندانشان رفتارهای ستیزه جویانهی بیشتری داشته باشند. کیفیت رفتار پدر با یک فرزند پسر مهمترین عاملی هست که دید وی را از مرد بودن خویش شکل میدهد. منظور از مرد بودن، قاطعیت، مثبت بودن، مسئولیت پذیری، منطقی بودن و توانایی ایجاد تغییر در موقعیتهای سخت است که این توانایی اساسی فقط بر پایهی تربیت صحیح، محبت و توانایی عشق ورزیدن استوار است(که بر اساس این نظریه، در این اپ گیم رویکرد هیجان مدار انتخاب شد که بر پایهی عشق بین اعضای خانواده کار میکند). یک پدر پرورش دهنده میتواند تاثیر بسیار مهمی بر رشد زنانگی خود داشته باشد. به عنوان مثال دخترانی که در خانههایی رشد کردند که مادر مسلط و پدر منفعل بوده در تصمیم گیریها شرکت و نقش تربیتی به عهده نداشته است، در آینده با مردان دچار مشکل میشوند که برخی از این مشکلات عبارت اند از دختر هایی که به شکل افراطی و مبالغه آمیز به مردها میچسبند و دخترهایی که به شکل غیر منطقی از مردها بیزار اند یا دخترهایی که در سنین بزرگسالی با مردهای متعدد وارد رابطه میشوند از سوی پدر خلاء عاطفی شدیدی را تجربه کردهاند. نقش پدر در تربیت کودک بسیار مهم است آنها میتوانند در رها کردن کودک از قید و بند احساسات به طور مفید وارد عمل شده و به او بیاموزند هنگام ناامیدی چگونه بدون درگیر کردن احساسات با مشکل کنار بیایند.
شما در چه نقشی هستید:
آیا شما پدر هستید؟
فرزند هستید؟
رابطه شما با پدرتان چگونه است؟
شما می توانید نظر خودتان را در زیر همین پست با ما درمیان بگذراید

