8 نشانه‌ی نداشتن خط قرمز و راه حل­‌های احتمالی
نویسنده: آکادمی تالیف نوجان

• کسانی که خطوط قرمز محکم و مشخصی ندارند، اغلب نیاز دیگران را مهم­تر از نیاز خود می­‌دانند.
• اگرچه تعیین خط قرمز به شدت دشوار است، انجام این کار در بلندمدت آزادی شخصی بیشتری به شما می­‌دهد.
• برای تعیین حد و مرزها، بهتر است ابتدا فرض کنید تا قبل از اینکه پای نیازها در میان بیاید، همه‌ی افراد نیت خوبی دارند.

این مطلب را با یک ذهنیتی از زندگی یک دختر بچه شروع می‌کنیم که شاید اتفاقات زندگی این دختر برای خیلی از شماها در حال انجام باشد:

در کودکی، خیلی «بچه مثبت» بودم. هیچ­وقت به دردسر نمی­‌افتادم. همه‌ی معلم­‌ها عاشقم بودند. هر وقت سؤالی پرسیده می­‌شد، دستم را بالا می­‌بردم تا جواب دهم و هر جا سکوت لازم بود، ساکت می­‌نشستم.

اما این اخلاقم بعد از دبستان تغییر نکرد.

اوایل رابطه، هیچ­وقت دلم نمی­‌خواست با همسرم دعوا کنم چون نمی­‌خواستم از دستم عصبانی شود. من، به عنوان یک زن بالغ، هنوز تسلیم خواسته‌های مادرم بودم که می­‌دانستم روزم را خراب می­‌کند. سرِ کار بله قربان­گوی همه بودم تا هیچ­کس بهانه نداشته باشد پشت سرم چیزی بگوید.

با پشت سر گذاشتن تعداد زیادی جلسات روان­‌درمانی، فهمیدم دلیل این کارها فقط به این خاطر نبود که من آدم خوبی بودم و دلم می­‌خواست در حق دیگران خوبی کنم (کاش دلیل همین بود). واقعیت تلخ این بود که من نمی­‌توانستم در روابطم با دیگران حد و مرز تعیین کنم. چون باور داشتم آرامش دیگران از احساس من مهم­تر است، سعی می‌­کردم از تنش با دیگران جلوگیری کنم.

این مطلب برای تمام خانم‌­هایی است که وقتی می­‌دانستند اگر کاری را قبول کنند، نظم و آرامش خانواده به هم می­‌ریزد، باز هم سرِ کار نه نیاوردند. کسانی که در جلسات ساکت نشستند چون نمی‌­خواستند تنش ایجاد شود. کسانی که درمورد شکلات دادن به بچه‌‌ها چیزی به مادرشوهر نگفتند و حالا باید ساعت­‌ها بهانه‌­گیری بچه­‌ها را به خاطر بالا رفتن قند خون تحمل کنند.

8 نشانه‌ی نداشتن خط قرمز

شما در ادامه با 8 نشانه‌ی نداشتن خط قرمز آشنا می‌شوید:

1. متنفرید که دیگران را ناامید کنید.
   یعنی اغلب با برنامه‌ی دیگران پیش می­‌روید و به کارهایی بله می­‌گویید که انجام آن انتخاب شما نیست. مثل عضویت در انجمن­‌های مختلف، موافقت با رفتن به رستوران­‌هایی که می­‌دانید در منوی آن غذای سالم برای بچه‌ی شما پیدا نمی­‌شود، کنار آمدن با یک برنامه‌ی شلوغ و بی­‌نظم در محیط کار برای برآورده شدن انگیزه و نیاز رئیس.
2. حس می‌­کنید در قبال احساسات دیگران مسئول هستید.
   نگرانید که به دیگران خوش بگذرد. برای اینکه همه چیز خوب پیش برود، از جان مایه می­‌گذارید. یعنی مرتباً حس عذاب وجدان و اضطراب دارید. هیچوقت آرامش ندارید چون همیشه کسی هست که ناراحتی و دل­‌مشغولی دارد و وظیفه‌ی شماست تا او را آرام کنید.
3. مدام خسته­‌اید و دلیلش را هم نمی­‌دانید.
   زنان زیادی با این خستگی آشنا هستند. از آنجا که مدام به نیازهای دیگران می‌­رسید و به نیازهای خود بی­‌توجهی می­‌کنید، تمام انرژی­ شما از بین می­‌رود.
4. دیگران به راحتی از شما سوء استفاده می­‌کنند.
   وقتی با انجام یک کار موافقت می­‌کنید، طرف مقابل بیش از اندازه از شما کار می­‌کشد و شما هم چیزی نمی­‌گویید. طرف مقابل هم می­‌داند که از اعتراض خبری نیست. حتی کسانی که از همه به شما نزدیک­ترند، سرتان کلاه می­‌گذارند.
5. همیشه دلخور و آزرده‌­خاطر هستید.
   معمولاً به کارهای دلخواه خود نمی‌­رسید و با خواسته‌ی دیگران همراه می­‌شوید. به همین خاطر، از بقیه و انتخابشان بدتان می­‌آید. شاید هم چون…
6. ته دلتان، فکر می­‌کنید کسی به شما احترام نمی‌­گذارد.
   شاید چون بارها از خواسته‌ی دیگران پیروی کرده‌­اید و حالا دیگران فکر می­‌کنند مجبور نیستند به خواسته‌ی شما احترام بگذارند.
7. نمی‌­توانید طبق خواسته­‌هایی که دارید تصمیم بگیرید چون همیشه به خواسته‌ی دیگران فکر می‌­کنید.
   اگر خودتان مجبور به تصمیم‌­گیری شوید، به سختی از عهده‌ی انجام این کار برمی‌­آیید.
8. از هویت، علایق یا ارزش‌­های خود مطمئن نیستید.
   انگار با بحران هویت روبه­‌رو هستید. چی دوست دارید؟ چی دوست ندارید؟ اصلاً چطور می­‌توان براساس علایق خود تصمیم گرفت و به این فکر نکرد که دیگران از تو چه انتظاری دارند؟

در فایل صوتی زیر ‌می‌توانید توضیح مختصری درباره خط قرمز در زندگی از آقای دکتر فلاح (رواندرمانگر) گوش کنید و سپس ادامه مطلب را بخوانید.

برای سنجش خود در انواع طرحواره‌ها و تست‌های روانشناسی بر روی لینک زیر کلیک کنید.
تست روانشناسی

راه حل ایجاد حد و مرز و خط قرمز در زندگی:

بعضی از نشانه­‌های بالا برای شما آشناست؟ این موقعیت­‌ها را تجربه کرده‌­اید (یا هنوز تجربه می­‌کنید)؟ اگر جوابتان مثبت است، مراحل زیر به تعیین حد و مرز کمک می‌­کند:

فرض کنید در موقعیتی هستید که باید ساعت 3:45 دنبال بچه­‌ها بروید. هر روز ساعت 3:15 کارتان تمام می­‌شود و از چهار سال پیش که تازه کارتان را شروع کرده بودید، همیشه همین ساعت خروجی می‌­زنید. رئیستان حامی خوبی بوده و به شما گفته عیبی ندارد اگر در ساعت برنامه تغییر ایجاد کنید.

اما دو هفته می‌­شود که رأس ساعت 3:30 جلسه می‌­گذارند.

مرحله 1: خودتان را جای بقیه بگذارید و مثبت فکر کنید.

می‌­دانم که تیم ما به برنامه‌­های زمانی مختلف نیاز دارد و تنظیم همه‌ی برنامه‌­ها دشوار است.

مرحله 2: حد و مرز خود را به صورت کاملاً شفاف بیان کنید تا طرف مقابل متوجه شود که احساس و نیاز شما چیست.

فقط خواستم یادآوری کنم که هر روز باید ساعت 3:15 از محل کار خارج شوم تا بچه­‌ها را از مدرسه بیاورم و نمی‌­توانم در جلساتی که بعد از این ساعت تنظیم می‌­شود شرکت کنم.

مرحله 3: جزئیات لازم را ارائه دهید.
توضیح دهید در آینده چه انتظاراتی دارید. حتما از قبل، از بقیه تشکر کنید که به خط قرمزهای شما احترام می‌­گذارند! این کار خیلی موثر است!

عاشق کارم هستم و متشکرم که به من اجازه می‌­دهید برنامه‌ی زمانی را طبق نیازم تنظیم کنم. درصورت بروز تغییر، لطفاً به بنده اطلاع دهید چون متأسفانه مجبورم دنبال کار دیگری بگردم.

اگرچه تعیین حد و مرز در زندگی امر دشواری است، اما در بلندمدت آزادی بیشتری به شما می­‌دهد.

مثل بودجه که انگار مانع از این می­‌شود که پولتان را هر جا خواستید خرج کنید. ولی می­‌توانید اینطور نگاه کنید که تعیین بودجه یعنی تصمیم می‌­گیرید پولتان را کجا خرج کنید. بدین ترتیب، وقتی در بوتیک مورد علاقه یک تاپ خوشگل ببینید، کاملاً آزادید که آن را بخرید چون می­‌دانید که حد و مرز پول خرج کردن مشخص شده است.

هرچقدر بیشتر به خودتان یادآوری کنید که اگر سنگر خودتان را نچسبید، چه چیزهایی به خطر می­‌افتد، در این کار مهارت بیشتری به دست می­‌آورید.