خانم شیما رییسی

روان‌درمانگری نه یک حرفه که یک فعل همواره در حال شدنه؛ یک مسیر پویا و پر از شگفتی. درست مثل زندگی که اتفاقا هربار و هربار در اتاق درمان و در ارتباطی که با هر کدام از مراجعان ساخته می‌شه، از نو طی می‌شه! ارتباطی البته شفابخش که قراره به کمک ما بیاد برای ترمیم زخم‌هایی که تن و روان ما از ارتباط‌هاش، به‌ویژه با آدم‌های مهم زندگیش، برداشته.

من اینجا، در کلینیک نوجان، با اشتیاق در کنارتون هستم برای پیمودن این راهِ نه‌چندان هموار اما پر از شگفتی.

اگر از مسیری که من رو به این وادی رسونده بخواهید بدونید باید بگم که اصلا کوتاه و آسون نبوده:
من با سودای همیشگی علوم انسانی، فیزیک خوندن رو انتخاب کردم؛ اما روانکاوی در میانه‌ی راه تمام معادلات من رو به هم ریخت و شد جایی که من خودم رو و بخش زیادی از علائق و دغدغه‌های کاری و دانشیم رو درش پیدا کردم.
پس تغییر مسیر دادم و بعد از گذروندن دوره‌ی کارشناسی در دانشگاه چمران، کارشناسی ارشدم رو از دانشگاه تهران  گرفتم. کار درمان رو با روان‌پویشی فشرده و کوتاه‌مدت (ISTDP) شروع کردم؛ اما به مرور مدل نشستنم در اتاق درمان تحلیلی‌تر شد. حالا در موسسه‌ی هم‌آوا تحت آموزشم و نگاه غالبم در جلسات مبتنی بر نظریات برآمده از  روابط ابژه است. بدیهی است که خودم هم تحت درمانم و جلسات منظم سوپرویژن هم دریافت می‌کنم.

مشکلات ارتباطی به‌ویژه ارتباط والد-کودک و مسائل زناشویی، اختلالات شخصیت و اختلالات اضطرابی از جمله حوزه‌های مورد علاقه‌ی من هستن.
در حال حاضر علاوه بر کار درمان، به عنوان دبیر مجموعه‌ی روانکاوی، با نشرچشمه همکاری می‌کنم